“Als ik íets leuk vind, dan is het wel een goede crisis”

Interview met Anouk de Roos

Regiosecretaris

Een week nadat regiosecretaris Anouk bij Reclassering Nederland in dienst kwam, sloten de kantoren hun deuren en moest ze de organisatie vanuit huis en door de laptop heen leren kennen. Het stond haar niet in de weg samen met collega’s een crisisorganisatie op te tuigen in haar regio Zuid-West voor tijdens de coronaperiode, maar fijn je nieuwe baan starten is natuurlijk anders. Gelukkig is de organisatie haar wel in het hart gaan zitten en neemt ze het er nu tijdens verjaardagen zelfs wel eens voor op. “Dan breek ik bijvoorbeeld een lans voor de werkstraf en denk ik: wat is er met me gebeurd?”

In haar stad Den Haag heeft Anouk altijd functies bekleed in het politiek-bestuurlijke veld. Sommige waren best spannend. “Ik ben een tijd de ogen en oren geweest van burgemeester Van Aartsen en daarna Krikke, als accounthouder in de wijken Transvaal en Schilderswijk. Dan moet je de wijk in. Ik was net gescheiden en ik dacht: kan ik dit wel aan? Om er meteen achteraan te denken: je kon je ex-man aan, dan dit natuurlijk ook!” Het kenschetst de vrouw die Anouk is: sterk en onafhankelijk, niet bij de pakken neerzitten maar gewoon doorgaan. “Ik denk dat ik een strenge manager zou zijn. Ik heb toch een beetje een mentaliteit van schouders eronder en niet zeuren.”

Anouk de Roos

Lessen van haar moeder

Het is een mentaliteit die haar al vroeg is bijgebracht. Anouk verhuist als jong meisje samen met haar moeder van Amsterdam naar Leeuwarden. Haar vader verdwijnt uit beeld. Haar moeder besluit niet te werken en thuis bij Anouk te blijven. Het zorgt voor een sterke band tussen de twee. “We hadden het niet breed, maar mijn moeder maakte het altijd gezellig. Op zaterdag hadden we chips bij onze film-avond, er brandde altijd een kaarsje.” Haar moeder brengt haar belangrijke levenslessen bij. “Ze zei altijd: 'Je opleiding, je muzieklessen, die krijg je niet cadeau. En familie is niet vanzelfsprekend: zorg dat je goede vrienden om je heen verzamelt.' Ik heb het goed in mijn oren geknoopt. Financiële onafhankelijkheid staat nog altijd hoog in het vaandel.”

Een baan die haar past als een handschoen

Ondanks de sterke band met haar moeder pubert Anouk flink, en zodra ze achttien wordt wil ze weg uit Leeuwarden. Amsterdam lonkt, maar de opleiding die ze wil doen, Facilitaire Dienstverlening, wordt niet gegeven in Amsterdam. Wel in Den Haag. Ze verhuist ernaartoe en rondt de opleiding in vier jaar af. Het is een vak dat haar op het lijf is geschreven. “Op de achtergrond zorgen dat alles goed gaat, liefst in zes projecten tegelijkertijd, mensen helpen, regelen, organiseren, dat vind ik echt heel leuk.”

Het komt in haar huidige baan allemaal mooi samen. “Ik plavei de weg voor onze regiodirecteur, Jessica Westerik. Zij zit in bestuurlijke overleggen met ketenpartners, met het OM, met de rechtbank. Die overleggen moeten worden voorbereid. Ik zorg dat ze alles op een presenteerblaadje krijgt aangereikt en er bij wijze van spreken alleen nog maar een klap op hoeft te geven.” Daarnaast is Anouk ook bezig met het verstevigen van de positie van de reclassering binnen de regio, en signaleert ze ontwikkelingen en trends, waar ze Jessica over informeert.

De functie is gebaseerd op vertrouwen, zowel tussen Anouk en Jessica, maar ook tussen Anouk en collega Jörn Hamaker, de regiosecretaris van Rotterdam met wie ze veel optrekt. “Wij moeten precies weten wat Jessica wil. Alleen dan kunnen we de zaadjes planten die zij nodig heeft om later te oogsten. Je moet elkaar meenemen in je denkproces, gevraagd en ongevraagd advies kunnen geven. En dat kunnen we. Dat is heel fijn.”

“Ik heb veel geleerd”

Daarnaast ervaart Anouk dat ze werkt bij een organisatie waar je mag leren. Iets wat ze heel erg waardeert. “Ik kan soms snel oordelen en dat oordeel dan ook verkondigen. Dat is niet altijd even handig, maar het fijne is dat mensen hier echt praters zijn. Ze doen de hele dag niet anders. Ze leren mij anders te reageren en beter te luisteren, beheersen goede gesprekstechnieken. Daar leer ik veel van.”

Sowieso is Anouk een gelukkig mens bij de organisatie. “Ik ben trots op de verbinding die ik heb met mensen binnen de regio. Dat mensen me, ondanks dat ik midden in de crisis startte, goed weten te vinden. En te mogen werken voor een organisatie die al 200 jaar van belang is, met medewerkers met zoveel passie die zich met zoveel kwaliteit inzetten voor onze cliënten. Ja, dan krijg je dus dat je op verjaardagen voor de reclassering in de bres springt. Dat is geen kunst, dat gaat vanzelf.”

* Per 1 september start Jessica Westerik als directeur Uitvoering en Ontwikkeling. Ze is de opvolger van voormalig directielid Erik Corten, die in mei 2023 afscheid nam van Reclassering Nederland.

Tekst: Marlies Hofland-van der Steeg
Illustratie: Nicole van den Hout

Lees ook de andere verhalen

Tekening Hellen
Hellen: “Tot een goed rapport komen bij iemand die niet mee wil werken, dat is na al die jaren nog steeds uitdagend”
Tekening Carla
Carla: “Zo lang voor één werkgever werken, dat bedenk je je niet van tevoren”
Feesttent
Group 14 Copy 3